zondag 26 september 2010

BF

Mijn vingers jeukten na maanden...ze moesten een potlood hebben en een schetsboek. Met nog geen idee wat er uit zou komen begon het schetsen. Lijn na lijn... Lijnen van een mannen gezicht. De hoekige botstructuur en de dikke wenkbrauwen. Er ontstond een man. Langzaam aan nam hij vorm aan van de gene die aan de andere kant van de kamer druk aan het werk is, Vermoeid en gefrustreerd, tot hij het was.

Morgen zal hij niet meer lijken en gum ik alles weer uit. Morgen zijn de ogen verkeerd en de neus scheef.

Nu is ie nog goed.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten