Do you want to be happy? Change something.

“Zo zit ik nou eenmaal niet in elkaar”

“Dat is gewoon niet mij”

“Dat kan ik niet”

“Zo ben ik niet”

Allemaal redenen die mensen geven wanneer ze gevraagd worden om een iets te noemen om niet te veranderen. Het zijn ook redenen die mensen geven om aan te geven wat hun principes zijn.
Uiteindelijk zijn het allemaal beperkingen. 

Mensen denken over het algemeen een goed beeld te hebben van hun kennen en kunnen. Wanneer je ze een situatie voorlegt die buiten hun comfort-zone ligt, zul je vaak zinnen horen zoals; “Dat is niet voor mij weggelegd” of “Dat trekt mij niet”. Hoewel dit zeker waar kan zijn en het echt een onmogelijke of ongewenste opgave voor iemand is, is het vaak zo dat het als excuus wordt gebruikt om iets niet te proberen i.p.v. een wel overwogen beslissing. Maar omdat wij dat rottig vinden om toe te geven, verzinnen wij andere redenen om de ander (en onszelf) ervan te overtuigen dat dit buiten onze macht ligt. 

Dat laatste is precies wat veel mensen niet beseffen van zichzelf. De meeste mensen onderschatten manipulatie kracht van hun eigen brein. Nederlanders wonen in een van de rijkste landen in de wereld. De mogelijkheden zijn in principe eindeloos. De enige reden om iets niet te doen/ te bereiken, is wanneer je tevreden bent. Onze beperking is onze eigen redenering. Dat en het typisch Nederlandse “Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg.” Al vanaf de middelbare school (en misschien nog wel eerder) wordt je regelmatig gevraagd wie je bent en wat je kunt. Dit betekent dat jij al van jongs af aan een bepaald beeld van jezelf schetst waaraan jij je probeert te houden. Dit beeld vertaalt zich in principes. Een principe is een regel waar je je in ieder geval aan wilt houden. We verzinnen regels over wat we kunnen en/of wie we zijn. 

Begrijp me niet verkeerd. Ik vind het erg goed om bepaalde regels voor jezelf op te stellen. Alleen moet je bereid zijn deze zo nodig aan te passen. Je kunt nooit zeggen dat je iets nooit zult doen of zijn. In de juiste situatie zal iedereen zijn eigen principes voorbij gaan. Ik weet zeker dat er heel veel mensen zijn die ooit hebben gezegd dat ze nooit vreemd zullen gaan bijvoorbeeld. Later blijkt dat met de juiste persoon en/of in de juiste situatie dit niet zo is. 

Regels voor jezelf opstellen kan heel goed zijn, maar het kan er ook voor zorgen dat je jezelf tegen houdt in je potentie. Wanneer jij jezelf vertelt dat je ergens te oud, te jonge, te dik, te dun, te dom of te slim voor bent, beperk je jezelf. Door jezelf uit te dagen en af en toe uit je comfort-zone te treden, zul je versteld staan van de mogelijkheden. Hiervoor is het wel noodzakelijk dat je diep kun graven en durft toe te geven waar het probleem echt zit. “Ik vind het eng”, “ik weet niet of ik het kan” en “ik ben bang dat mensen me dan raar aankijken” zijn volgens mij veel vaker de “echte” redenen voor mensen om iets niet te doen (voor mij in ieder geval wel). Wanneer je dit durft toe te geven heb je al een hele stap gemaakt. Dan beperk je jezelf namelijk al niet meer, maar besef je dat er drempels zijn waar je overheen moet komen om iets te bereiken. Door hardnekkig vast te houden aan jouw visie van je kennen en kunnen zul je naar mijn mening nooit tevreden zijn. Het enige wat je kunt doen is je beseffen dat je jezelf beperkingen oplegt. En dat was voor mij in ieder geval het moeilijkste.

Het is pas sinds korte tijd dat ik me hiermee bezig houd en dat ik hiermee geconfronteerd ben. Stukje bij beetje probeer ik de beperkingen die ik mezelf heb opgelegd over de jaren heen te evalueren en aan te passen. Bepaalde beperkingen/regels zijn altijd nodig. Ik vind het alleen doodzonde om te beseffen dat ik bepaalde dingen niet doe of heb gedaan, omdat ik bang ben wat mensen van me zullen vinden of (nog erger) omdat ik zelf denk dat ik het niet kan. 

Het enige waar wij als mensheid goed in zijn is in het aanpassen aan onze omgeving. Wij hebben als mensheid de wereld aanschouwt, ons aangepast en vervolgens alles om ons heen verandert naar onze wensen en behoeften (vaak zonder hiermee rekening te houden met andere organismen, maar dat ter zijde). Onze vindingrijkheid heeft ons al duizenden jaren in leven gehouden. Op dat gebied zijn wij briljant! Waarom zouden wij dan in hemelsnaam kunnen denken dat wij iets niet kunnen veranderen aan ons eigen leven?

Iris                                                                                                                                           22-6-14 

 

Een goed boek

Wanneer ik een goed boek leest word ik meegesleept door het boek. Ik voel mij een worden met het karakter en versmelt mijn gedachten met hem of haar. Wanneer ik om mij heen kijk zie ik die in het licht van het boek. Met de wonderen die daarin verschuilen en besef me dat ik me niet helemaal op deze aarde begeef.

Een groot gedeelte van mijn gedachten en mijn geest heeft zich in het boek verscholen en is daar constant mee bezig. De drang om door te lezen komt niet doordat ik het eind van het verhaal wilt lezen, het komt door het overweldigende gevoel waarbij je samensmelt met het verhaal.

Sommige zullen beweren dat ik mij op deze manier van de werkelijk verschuil, andere zullen niet begrijpen waar mijn obsessie in schuilt, maar ik weet dat mijn geest zich op geen enkele andere manier zich zo betoverd zal voelen als bij het beleven van een goed boek.

mijn opa was een boom
met zijn wortels diep in de grond
en zijn hoofd in de wolken
waar ik naar opkeek, en ik niet alleen

als ik naast u liep kon ik alles aan
u kon alles en kende iedereen
oma en u hebben waren er altijd voor ons
dat zal ik nooit vergeten

uw verhaal is nog lang niet uit
er zal nog lang over u verteld worden
tot wij zelf niet meer praten kunnen

ga maar rustig slapen opa
u heeft genoeg gedaan en het ons goed geleerd

Voor jezelf kiezen

Waarom maken mensen het zich zo moeilijk soms? Waarom is het zo eng om voor jezelf te kiezen? We laten onszelf vaak veel te lang hangen in het onbekende, terwijl een kleine mate van moed nodig is om jezelf eruit te halen.

Waarom is het fijner om niet te weten waar je aan toe bent, dan om jezelf kwetsbaar op te stellen? Persoonlijk vind ik dat meer mensen voor hunzelf zouden moeten durven kiezen. Waarom laat je iemand anders bepalen wat er met jouw leven gebeurd?! Als jij ergens duidelijkheid over wilt en wilt weten waar je staat, zal je dit toch zelf moeten afdwingen.

Kies voor jezelf! Laat van je horen! Het geeft zoveel rust.

Rust

Met mijn hoofd onder water zie ik alleen nog maar het lichtje aan de andere kant van het zwembad.

Stille dofheid in mijn volgelopen oren, waardoor ik heel even niet op deze wereld ben. Heel even zweef ik totaal alleen en leeg in het niets.

Totdat mijn longen gaan schreeuwen en ik naar adem happend weer boven kom.
Weer bewust van alles

Na enkele seconde duik ik weer onder. Het kan niet eindeloos duren, maar voor nu brengt het rust.

Op een dag zullen we oud zijn en dan...?

Zullen we dan er net zo uit zien als de opa en omatjes nu? Of hebben we dan van die science fiction pakjes aan?

Zal er dan weer een wereldoorlog zijn geweest waar we stoere en heldhaftige verhalen over kunnen vertellen?

Zullen we allemaal verhalen vertellen van toen?

Of zullen we dan lekker achter onze rollatertjes lopen te kankeren over die jeugd van tegenwoordig en maar denken dat de wereld veel te snel gaat. Net doen of je dement wordt zodat je je kinderen en kleinkinderen niet hoeft te spreken en langzaamaan doodgaan van verdriet...

Op een dag zijn we oud... en dan?