Rust

Met mijn hoofd onder water zie ik alleen nog maar het lichtje aan de andere kant van het zwembad.

Stille dofheid in mijn volgelopen oren, waardoor ik heel even niet op deze wereld ben. Heel even zweef ik totaal alleen en leeg in het niets.

Totdat mijn longen gaan schreeuwen en ik naar adem happend weer boven kom.
Weer bewust van alles

Na enkele seconde duik ik weer onder. Het kan niet eindeloos duren, maar voor nu brengt het rust.