zondag 22 juni 2014

Do you want to be happy? Change something.



“Zo zit ik nou eenmaal niet in elkaar”



“Dat is gewoon niet mij”



“Dat kan ik niet”



“Zo ben ik niet”


Allemaal redenen die mensen geven wanneer ze gevraagd worden om een iets te noemen om niet te veranderen. Het zijn ook redenen die mensen geven om aan te geven wat hun principes zijn.
Uiteindelijk zijn het allemaal beperkingen. 


Mensen denken over het algemeen een goed beeld te hebben van hun kennen en kunnen. Wanneer je ze een situatie voorlegt die buiten hun comfort-zone ligt, zul je vaak zinnen horen zoals; “Dat is niet voor mij weggelegd” of “Dat trekt mij niet”. Hoewel dit zeker waar kan zijn en het echt een onmogelijke of ongewenste opgave voor iemand is, is het vaak zo dat het als excuus wordt gebruikt om iets niet te proberen i.p.v. een wel overwogen beslissing. Maar omdat wij dat rottig vinden om toe te geven, verzinnen wij andere redenen om de ander (en onszelf) ervan te overtuigen dat dit buiten onze macht ligt. 


Dat laatste is precies wat veel mensen niet beseffen van zichzelf. De meeste mensen onderschatten manipulatie kracht van hun eigen brein. Nederlanders wonen in een van de rijkste landen in de wereld. De mogelijkheden zijn in principe eindeloos. De enige reden om iets niet te doen/ te bereiken, is wanneer je tevreden bent. Onze beperking is onze eigen redenering. Dat en het typisch Nederlandse “Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg.” Al vanaf de middelbare school (en misschien nog wel eerder) wordt je regelmatig gevraagd wie je bent en wat je kunt. Dit betekent dat jij al van jongs af aan een bepaald beeld van jezelf schetst waaraan jij je probeert te houden. Dit beeld vertaalt zich in principes. Een principe is een regel waar je je in ieder geval aan wilt houden. We verzinnen regels over wat we kunnen en/of wie we zijn. 


Begrijp me niet verkeerd. Ik vind het erg goed om bepaalde regels voor jezelf op te stellen. Alleen moet je bereid zijn deze zo nodig aan te passen. Je kunt nooit zeggen dat je iets nooit zult doen of zijn. In de juiste situatie zal iedereen zijn eigen principes voorbij gaan. Ik weet zeker dat er heel veel mensen zijn die ooit hebben gezegd dat ze nooit vreemd zullen gaan bijvoorbeeld. Later blijkt dat met de juiste persoon en/of in de juiste situatie dit niet zo is. 


Regels voor jezelf opstellen kan heel goed zijn, maar het kan er ook voor zorgen dat je jezelf tegen houdt in je potentie. Wanneer jij jezelf vertelt dat je ergens te oud, te jonge, te dik, te dun, te dom of te slim voor bent, beperk je jezelf. Door jezelf uit te dagen en af en toe uit je comfort-zone te treden, zul je versteld staan van de mogelijkheden. Hiervoor is het wel noodzakelijk dat je diep kun graven en durft toe te geven waar het probleem echt zit. “Ik vind het eng”, “ik weet niet of ik het kan” en “ik ben bang dat mensen me dan raar aankijken” zijn volgens mij veel vaker de “echte” redenen voor mensen om iets niet te doen (voor mij in ieder geval wel). Wanneer je dit durft toe te geven heb je al een hele stap gemaakt. Dan beperk je jezelf namelijk al niet meer, maar besef je dat er drempels zijn waar je overheen moet komen om iets te bereiken. Door hardnekkig vast te houden aan jouw visie van je kennen en kunnen zul je naar mijn mening nooit tevreden zijn. Het enige wat je kunt doen is je beseffen dat je jezelf beperkingen oplegt. En dat was voor mij in ieder geval het moeilijkste.


Het is pas sinds korte tijd dat ik me hiermee bezig houd en dat ik hiermee geconfronteerd ben. Stukje bij beetje probeer ik de beperkingen die ik mezelf heb opgelegd over de jaren heen te evalueren en aan te passen. Bepaalde beperkingen/regels zijn altijd nodig. Ik vind het alleen doodzonde om te beseffen dat ik bepaalde dingen niet doe of heb gedaan, omdat ik bang ben wat mensen van me zullen vinden of (nog erger) omdat ik zelf denk dat ik het niet kan. 


Het enige waar wij als mensheid goed in zijn is in het aanpassen aan onze omgeving. Wij hebben als mensheid de wereld aanschouwt, ons aangepast en vervolgens alles om ons heen verandert naar onze wensen en behoeften (vaak zonder hiermee rekening te houden met andere organismen, maar dat ter zijde). Onze vindingrijkheid heeft ons al duizenden jaren in leven gehouden. Op dat gebied zijn wij briljant! Waarom zouden wij dan in hemelsnaam kunnen denken dat wij iets niet kunnen veranderen aan ons eigen leven?

Iris                                                                                                                                           22-6-14 

 
http://www.elias-lange.de/wp-content/uploads/2012/06/are_you_happy_-chart.jpg

Geen opmerkingen:

Een reactie posten