Ik wil weer trots kunnen zijn en naar je opkijken.
Ik wil me als een klein kind voelen in jouw buurt. Zonder zorgen en wetend dat
je me altijd op zal vangen als ik val.
Ik wil geen verwijten meer hebben. Ik wil geen
excuusjes meer verzinnen voor het feit dat je tekort komt. Zelfs met mijn ogen
dicht en me handen op mijn rug gebonden nog steeds totaal veilig bij je voelen. Zonder het tien keer uit te stellen en zonder
twijfel de telefoon pakken als ik daar de behoefte aan voel.
Ik wil die linkerleuning
op de dunne brug die ik bewandel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten